Δε μπορώ να μη μοιραστώ μαζί σας τα συναισθήματα μου γι αυτό το κείμενο. Έχω λάβει πολλά μηνύματα. ΔΥΣΤΥΧΩΣ νιώθω πολύ άσχημα που αυτή η ιστορία μου γράφτηκε μήνες πριν και λίγο καιρό μετά έγινε αυτή η τραγική δολοφονία με την άτυχη φοιτήτρια. Δεν ήταν πηγή έμπνευσης μου αυτό μιας και η ιστορία γράφτηκε πολύ καιρό πριν για ένα λογοτεχνικό διαγωνισμό. Τα συναισθήματα μου όμως είναι ανάμικτα τελικά γιατί αυτή η ιστορία μου τότε ήταν απλά στη φαντασία μου ενώ όλο αυτό το καιρό μέσα από εκείνο το πραγματικό γεγονός φαίνεται ότι πήρε σάρκα & οστά. Λυπάμαι πραγματικά…

makestorytelling.com

photo by Annie Spratt
ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ!
 
Το σύμπαν συνωμότησε, έβαλα λίγο & εγώ τη μαεστρία μου… & τώρα τι ακολουθεί;
Αυτό το μικροσκοπικό ανθρωπάκι προσγειώθηκε στα χέρια μου & είναι μπροστά μου γεμίζοντας με αναπάντητα ερωτήματα. Με προβληματίζει, με διχάζει, με σοκάρει  σε όλες τις εκδοχές του αλλά… είναι το παιδί μου! Το δικό μου παιδί… & κάθε φορά που θέλω να το «πνίξω» είναι σαν να μου βάζει μπροστά στα μούτρα μου ένα καθρέφτη βροντοφωνάζοντας μου » Είμαι Δικό Σου Αντίγραφο!»
Σιωπή τριγύρω τώρα… πρέπει να αντέξω! 
Μπορεί να μη γεννήθηκα ηθοποιός αλλάΜε Λένε Γονιό και αυτός ο ρόλος δε μου δόθηκε με κάποιο καλογραμμένο σενάριο.
Απλά βγαίνω στη σκηνή & αυτοσχεδιάζω & αν με αντέξει η σκηνή θα φανεί στο … Χειροκρότημα του γιού ή της κόρης μου. Εσύ τι λες;
Είμαι η Σούλα.
Μια κλασσική κομμώτρια της γειτονιάς…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 920 επιπλέον λέξεις