2018 ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ!

Λίγο πριν την αντίστροφη μέτρηση της λήξης του 2018 καθόμουν στο οικογενειακό μας τραπέζι και σκεφτόμουν τι δώρο θα έπρεπε να κάνω στον εαυτό μου. Όλα γύρω μου πρόδιδαν ότι λειτουργούσαν με τα καθιερωμένα έθιμα. Οικεία πρόσωπα κοντά μου. Γέλια, ιστορίες και συζητήσεις μεταξύ μας. Το πρωί είχα τσεκάρει τη λίστα με τα δώρα που έπρεπε να πάρω σε όλους και κάπου εκεί μετά το τελευταίο τσούγκρισμα των ποτηριών μας λίγα λεπτά πριν αλλάξει ο χρόνος το βλέμμα μου ξάφνου χάθηκε και τα γέλια, οι ιστορίες και οι συζητήσεις έγιναν ένας γλυκός απόηχος. Απομονώθηκα μέσα σε ένα σκοτεινό δρόμο και το φως ήταν πάντα λιγοστό. Περπατούσα με ασφάλεια μέσα του γιατί τα είχα όλα τακτοποιημένα. Όλα εκτός από ένα…

Το δώρο στον εαυτό μου.

Αναζητώντας λοιπόν να βρω απεγνωσμένα τι όφειλα εγώ να κάνω δώρο στον εαυτό μου το μόνο που βρήκα είναι ένα μικρό απολογισμό που περισσότερο έμοιαζε με flash back μέσα στο 2018. Έψαξα πολύ. Βρήκα ανθρώπους που με πλήγωσαν. Βρήκα τις μέρες που έκλαψα και πόνεσα πολύ. Βρήκα θαμμένους μέσα μου ακόμα και θησαυρούς. Αυτούς κράτησα και χάραξα μέσα στην παλάμη μου μαζί τους τα 2018 συγνώμη που όφειλα στον εαυτό μου και μόνο. Μέτρησα τα δάκρυα μου. Μέτρησα τις φορές που άφησα χώρο να με πληγώσουν. Μέτρησα τις λάθος επιλογές μου. Μέτρησα κουβέντες που μετάνιωσα. Μέτρησα παρεξηγήσεις που κράτησα. Μέτρησα εκείνους που με πλήγωσαν. Μέτρησα όσους είχαν μείνει πια δίπλα μου και στο τέλος μέτρησα τις πληγές μου και εκείνες τις φορές που δε συγχώρεσα ποτέ τον εαυτό μου. Στο τελευταίο τσούγκρισμα επανήλθα στην πραγματικότητα και όσο φωνάζαμε όλοι μαζί μετρώντας αντίστροφα για τη νέα χρονιά ζήτησα όλα τα συγνώμη που μου χρωστούσα.

Εσύ; Οφείλεις έστω ένα συγνώμη στον εαυτό σου;

Advertisements